บทที่ 122 จับเธอไปขังคุก

เมื่อพูดจบ สายตาของภาณุที่ตกอยู่บนตัวเธอก็มืดมนลง

อรวรรณหันไปมองเขา ดวงตาเต็มไปด้วยความเสียดสี

"คุณภาณุมีอะไรจะสั่งอีกไหมคะ? ถ้าไม่มี ฉันขอตัวกลับได้แล้วใช่ไหม?"

ภาณุขมวดคิ้ว กำลังจะเอ่ยปาก แต่เสียงบูรณิมาที่แฝงไปด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้นก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

"ถ้ามันเป็นเรื่องเข้าใจผิด ก็ควรจะออกม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ